permacultuur

permacultuur was tot een jaar geleden nog een magisch woord. Steeds vaker kwam ik het woord tegen, op mijn werk of via mijn neef. Het liet me geen keus om de betekenis op te zoeken. Eerst is dat een definitie, maar de ware content komt met filmpjes zoals 'greening the dessert'.


Wereld problemen als droogte en verzouten van de aarde zijn op te lossen met een tuin. Maar ook voedselproblemen.  Stadsmensen staan ver van moeder aarde. Een afstand, die wordt opgevuld door kant-en-klaar maaltijden en genetisch gemanipuleerd voedsel met veel additieven.

Zelf heb ik medische klachten waar de wetenschap geen raad mee weet. Geheel denkend vanuit symtoom bestrijding. Alternatieven zijn er zeker. Zonder zweverig te worden kun je bij voorbaat stellen dat veel stadsmensen eten, zonder erbij stil te staan of zij hun lichaam voeden, met de nodige stoffen om energie te geven.

Ik ben anders gaan eten. Stapje voor stapje, maar daarnaast ook meer gaan verdiepen in de permacultuur. Voor mijn directe omgeving, maar ook voor landen waar ik vaak kom, Senegal en Mali. Begin september heb ik me aangesloten bij een stadstuin in mijn buurt. Een tuin ontworpen vanuit een permacultuur gedachte.